Χάνει διαρκώς έδαφος η ψηφιακή Ελλάδα

Από την “Καθημερινή” http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_10/04/2008_265830

Και από το in.gr http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=890130&lngDtrID=252

Πληροφορική στο Γυμνάσιο: Μηχανές Αναζήτησης

Η τελευταία ενότητα στην Α Γυμνασίου έχει να κάνει με το Διαδίκτυο. Αν και η αναζήτηση πληροφοριών στον Ιστό είναι ύλη της Β Γυμνασίου, η φετινή μου πρώτη είναι αστεράκια και είπα να επεκταθώ. Το θέμα της αναζήτησης το θεωρώ πάρα πολυ βασικό και ενδεχομένως το πιο χρήσιμο από τη φετινή χρονιά. Επιπλέον έχει γίνει καραμέλα από συναδέλφους άλλων των ειδικοτήτων η φράση “βρείτε από το Internet” (κάτι για το οποίο ευθύνονται και τα νέα βιβλία) και προκειμένου να τους βρίσκω εγώ τις απαντήσεις που θέλουν προτιμώ να τους μάθω πώς.

Η αναζήτηση ως γνωστόν είναι πολύ μπερδεμένο θέμα. Καταρχήν θέλει εμπειρία, πρέπει να ξέρει κάποιος με ποιά λογική δουλεύουν οι μηχανές αναζήτησης, πώς να βρίσκει κάθε φορά τις κατάλληλες λέξεις κλειδιά και τέλος πώς να φιλτράρει γρήγορα τα αποτελέσματα χρησιμοποιώντας “εσωτερικούς ευριστικούς κανόνες”. Το πιο συνηθισμένο λάθος που κάνουν τα παιδιά είναι να νομίζουν ότι ο υπολογιστής είναι μέσα στο κεφάλι τους και ότι το google ξέρει τι ψάχνουν κάθε φορά, πράγμα αδύνατο. Επειδή με τα λόγια δε γίνεται δουλειά, προσπάθησα τα τελευταία μαθήματα να τους περάσω τα παραπάνω με παραδείγματα και μικρά case studies.

1. Όλες οι μηχανές αναζήτησης δεν είναι ίδιες και δεν δείχνουν τα ίδια αποτελέσματα: Απλά τους έδωσα να επιλέξουν ένα από τέσσερα θέματα (η ιστορία του αυτοκινήτου, η ιστορία του Παγκόσμιου Ιστού, πού οφείλονται οι σεισμοί, η δομή του κυττάρου) και στη συνέχεια να το ψάξουν τόσο στο google όσο και σε κάποια άλλη μηχανή (yahoo, pathfinder, κλπ).  Τους ζήτησα να συγκρίνουν τα αποτελέσματα τα οποία προφανώς δεν είναι ίδια. Στη συνέχεια η πλειονότητα (αν όχι όλοι) επέλεξαν να συνεχίσουν με το google γιατί λέει τους φαινόταν πιο καλά τα αποτελέσματα!

2. Η λίστα με τα αποτελέσματα δεν είναι απαραιτήτως πλήρη: Τους ζήτησα “με το μάτι” να φιλτράρουν τα αποτελέσματα και να δούνε κατά πόσο η κάθε ιστοσελίδα περιέχει αυτό που ζητάνε. Αρκετά παρατήρησαν στις 2-3 γραμμές που παρουσιάζονται για κάθε αποτέλεσμα ότι τελικά δεν τους ενδιέφερε η σχετική ιστοσελίδα.

3. Η κατάλληλη ιστοσελίδα δεν είναι και απαραίτητα πρώτη στη λίστα των αποτελεσμάτων: Με try and error είδαν οι θέλει να δει κάποιος μερικές ιστοσελίδες πριν κατασταλάξει.

Αφού παίξανε με τα παραπάνω σήμερα τους έβαλα ένα κουίζ:

1. Τους έδωσα μια λίστα με ερωτήσεις του στυλ: Πότε δημιουργήθηκε ο Παγκόσμιος Ιστός; Από ποιόν; Πού; κ.λ.π. Έπρεπε να βρουν τις απαντήσεις με εργαλείο μόνο το google.

2. Τις απαντήσεις (1989, Tim Berners Lee, CERN Γενεύη, κλπ) έπρεπε να τις στείλουν σε μένα με email

Νομίζω ότι έχουν αρχίσει να μπαίνουν στο νόημα!

Υ.Γ.1: Όλα τα παιδιά έχουν λογαριασμούς στο gmail.
Υ.Γ.2: Η απόκτηση άνεσης με το google προσφέρει ευελιξία για του χρόνου, όπου θα μπορώ να δουλέψω με τελεστές στο google! Π.χ. OR, -, insite, filetype κλπ…

Υ.Γ. Τώρα μένει να τους πω το πιο βασικό: Τους κινδύνους που ελοχεύουν στο Δίκτυο, χωρίς να το καταδικάσω και χωρίς να τα τρομάξω!

Διαπροσωπικές επαφές στην εποχή του Διαδικτύου…

Προχθές είδα ένα φίλο που είχα να τον δω πάνω από έξι μήνες. Παλαιότερα θα μιλούσαμε επί ώρες, αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν λίγο διαφορετικά. Και οι δύο συνειδητοποιήσαμε ότι τελικά μας έφτανε καμιά ωρίτσα, μιας και τα περισσότερα τα είχαμε πει ήδη από msn, skype, facebook αλλά και email! Και αισθανθήκαμε αμήχανα… Στην ουσία θέλαμε να δούμε ο ένας τον άλλον “live” αλλά αναμασούσαμε τα ίδια και τα ίδια!

Δεν είμαι από τα άτομα που αφορίζουν το Διαδίκτυο (ούτε και ο φίλος μου) και από αυτούς που λένε ότι το Δίκτυο αποξενώνει. Ίσα ίσα που υποστηρίζω ότι μας φέρνει πιο κοντά και διατηρεί επαφές (όπως στην προκειμένη περίπτωση), αλλά όπως και να το κάνουμε ήταν περίεργα. Νιώθαμε σα να είχαμε να βρεθούμε από χθες