Ανοιχτά πρότυπα, ανοικτός κώδικας και σχολείο

Χθες λίγο πριν φύγω από το σχολείο, με πήραν τηλέφωνο από την εταιρεία του λογισμικού διαχείρισης του σχολείου. Σκοπός του τηλεφωνήματος ήταν να με ενημερώσουν για μια προσφορά αναβάθμισης, εμείς έχουμε την έκδοση 10.κάτι αυτοί φτάσαν στην 20.κάτι (δε θυμάμαι ακριβώς). Μαζί με την αγορά ήταν και το ανάλογο συμβόλαιο υποστήριξης για ένα χρόνο. Στην ερώτησή μου γιατί να αναβαθμιστώ (αγοράζοντας εκ νέου το προϊόν) ή αν μπορώ μόνο να αγοράσω το συμβόλαιο υποστήριξης, το κύριο επιχείρημα ήταν ότι είμαστε πολύ πίσω στην έκδοση και πλέον, εάν πάθει κάτι το πισί του σχολείου, η εταιρεία δεν είναι σε θέση να ανακτήσει τα δεδομένα (από τις εφεδρείες – back ups) λόγω παλιάς έκδοσης!!!

Στην απάντηση της κοπέλας βρίσκεται όλο το ζουμί των επιχειρημάτων γιατί να πάμε σε ανοιχτό λογισμικό: για να γλιτώσουμε από το βραχνά του περιορισμού από τέτοιου είδους συμβόλαια με εταιρείες (vendor lock in που λένε και στα ξένα), “αν δεν βάλεις XP (ή Vista) δε θα συνεχίσω να υποστηρίζω τα 2000 που έχεις!” Και το σχολείο έχει μόνο Windows 2000…. Με το ΕΛΛΑΚ (Ελεύθερο Λογισμικό/Ανοιχτό Λογισμικό) δεν έχω εταιρεία, πληρώνω εάν θέλω συμβόλαιο συντήρησης όπου θέλω και όπου με συμφέρει. Το τελευταίο για τον ελλαδικό χώρο ενδεχομένως να είναι δύσκολο αλλά θα γίνει κάποια μέρα.

Ωστόσο στην απάντηση της πωλήτριας βρίσκεται και κάτι άλλο πιο ουσιώδες και πιο σοβαρό από το λογισμικό αυτό καθεαυτό. Το γεγονός ότι με την “απώλεια” της έκδοσης χάνεται και η δυνατότητα ανάκτησης των δεδομένων. Δηλαδή τα δεδομένα είναι αποθηκευμένα με ένα proprietary φορμά (δικό τους, άλλης εταιρείας βάσει του προγράμματος που χτίστηκε η εφαρμογή δεν ξέρω) το οποίο πάει, χάθηκε! Για το λόγο αυτό ΠΡΕΠΕΙ να υποστηρίξουμε τα ανοιχτά πρότυπα και τη διαλειτουργικότητα. Τα δεδομένα μας ΠΡΕΠΕΙ να βρίσκονται σε μια μορφή η οποία θα πρέπει να είναι γνωστές οι προδιαγραφές της (ανοιχτό πρότυπο) και να επιτρέπεται να τις χρησιμοποιήσει ο οποιοσδήποτε ΧΩΡΙΣ να χρειάζεται να πληρώσει. Και επιπλέον, η δημόσια πληροφορία (αρχεία Βουλής, αρχείο ΕΡΤ, Εθνικό Τυπογραφείο κλπ) πρέπει να βρίσκεται σε μια μορφή τέτοια που ο οποιοσδήποτε με οποιαδήποτε πλατφόρμα να μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτά. Το Διαδίκτυο στηρίχθηκε στα ανοιχτά πρότυπα, που ο καθένας θα μπορούσε να υλοποιήσει και γι’ αυτό εξαπλώθηκε, γιατί να υποστηρίζουμε το αντίθετο;

Στη συζήτηση αναφορικά με το ποιό είναι καλύτερο σα λογισμικό, το ανοιχτό ή το κλειστό θα μπορούσα εγώ ο ίδιος να βρω επιχειρήματα και για τα δύο (αν και η έρευνά μου αφορά το πρώτο ). Έχω φίλους που εργάζονται σε εταιρείες και πληρώνονται για τον κώδικα που γράφουν (αν και το ελεύθερο λογισμικό ΔΕΝ το αποκλείει αυτό) και ξέρω άτομα που αν δεν υπήρχαν συγκεκριμένα κλειστά λογισμικά δε θα μπορούσαν να κάνουν τη δουλειά τους. Εκεί που είμαι κάθετος και υπέρ είναι η χρήση ανοιχτών προτύπων.

Υ.Γ. Και για να δικαιολογήσουμε πλήρως τον όρο σχολείο στον τίτλο: Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί στο σχολείο χρησιμοποιούμε λογισμικό (είτε τοπικά με αγορασμένο λογισμικό, είτε κεντρικά, μέσω Διαδικτύου) για να μηχανογραφήσουμε τις λειτουργίες του σχολείου και ταυτόχρονα έχουμε και τα παλιά καλά βιβλία! Ποιό το νόημα;;; Αυτή η ελληνική πατέντα μηχανογράφησης, να έχω και το χαρτί για την κακιά την ώρα δεν μπορώ να την καταλάβω! Όπως και η αλληλογραφία με τις διάφορες εγκυκλίους, υπάρχει τόσο σε ηλεκτρονική μορφή όσο και έντυπη! Διπλά! Τόση σπατάλη σε χαρτί και δέντρα! Γιατί να παιδεύονται οι ανά την Ελλάδα συνάδελφοι;;;